La mia Erminia la me dà pù el basin
in cà, la sera prima de andà in lett.
Ormai l'è granda, la fa nò el morgnin;
la sta sul sò, l'è pù de toeu e de mètt.
Pur se la preferivi piscinina
quand la ninnavi inscì sera e matinna
adèss che l'ha compì i sò sedes ann
vedi la dònna che sarà doman.
La fa la brusca, la me vosa adree.
Mi la capissi
l'è el gran ben per mì che la me voeur,
anca se la sta indree e la me fa de suocera a mì.
Pòdi minga mangià la pastasutta
e
la me pòrta via la botiglia,
se mangi tròpp formagg la sgariss tutta
ma l'è l' angiol custòd che gh'hoo in cà mia.
Adèss che l'è impegnada con la scòla,
l'è difficil rivòlgegh la paròla.
Ma mì ghe voeuri tanto ben istèss
senza mètt giò con lee tanto smargèss.
|